R5817-379 Studium biblijne: Boskie miłosierdzie dla Izraela i innych

Zmień język 

::R5817 : strona 379::

Boskie miłosierdzie dla Izraela i innych

— 26 GRUDNIA — PRZEGLĄD KWARTALNY —

IZRAEL NARODEM WYBRANYM – BOSKIE MIŁOSIERDZIE W PRZYMIERZU ZAKONU – DUCHOWY IZRAEL NOWYM NARODEM – KRÓLEWSKIE KAPŁAŃSTWO – INNE NARODY NIE UZNANE PRZEZ BOGA – JAK BOSKIE MIŁOSIERDZIE OSTATECZNIE DOSIĘGNIE WSZYSTKICH LUDZI

„Miłosierny i litościwy jest Pan, nierychły do gniewu i wielkiego miłosierdzia” – Psalm 103:8

JEDNĄ z trudności, z jaką borykali się studenci Biblii, było to, że w przeszłości mieliśmy za ciasny pogląd na Boski charakter i Biblię. Przez przeszło dwanaście stuleci Biblia nie była badana. Zamiast tego, niektórzy Biskupi, uważając sami siebie za równych w autorytecie z onymi Dwunastoma, których nasz Pan naznaczył (Św. Paweł zajął miejsce Judasza), mniemali, że jako Apostołowie oni mieli zupełne prawo zastąpienia Biblii innymi naukami. Te inne nauki były nazwane creedami – Wyznaniami Wiary. Były one studiowane, a Biblia została zaniedbana.

W takich warunkach nie jest wcale dziwnym, że wierni Pańscy daleko odeszli od prawdziwych nauk Jego Słowa. Nawet, gdy Biblia zaczęła powracać do ludu w czasach Reformacji, głowy ludu były tak zapchane i zamącone fałszywymi naukami minionych dwunastu stuleci, że wcale nie byli przygotowani do badania Biblii w jej własnym świetle, a raczej w świetle owych artykułów wiary. Byli przecież tak długo nauczani, że wątpienie w te artykuły, czyniłoby ich heretykami, a karą za herezje są wieczne męki. Stąd we wszystkich późniejszych studiach Biblii starano się naginać określenia biblijne do owych w przeszłości uformowanych artykułów wiary.

Studenci Biblii doszli wreszcie do zrozumienia, że to było omyłką – że Biblia powinna być badana w jej własnym świetle. Zobaczyli bowiem, iż owe creeda zawierają w sobie błędy, które wprowadzają umysły w zamęt i czynią Słowo Boże bez znaczenia. Obecnie, nasze studia Biblii są inne, ponieważ mamy lepszą znajomość tych spraw, a także dla tego, że żyjemy w zaraniu Nowego Wieku – w czasie, o którym Bóg przepowiedział, że Jego wierni zrozumieją Jego Słowo – „Mądrzy zrozumieją” – Dan. 12:10.

BOSKIE POSTĘPOWANIE Z IZRAELEM

Nasz tekst był przede wszystkim adresowany do narodu Izraelskiego. Z powodu nieposłuszeństwa Adama i Ewy, Bóg odciął tych naszych pierwszych rodziców i całe ich potomstwo od Swojej specjalnej społeczności, skazując ich na śmierć – jako niegodnych życia wiecznego – „umierając, umrzesz!” było Boskim wyrokiem (1 Moj. 2:17). Lecz nawet tego wyroku Bóg nie przyspieszał; dozwalał grzesznikom żyć jak najlepiej mogli.

Boskie Miłosierdzie było okazane potomstwu Abrahama – Izaakowi, Jakubowi, i później wszystkim dzieciom Jakuba. Dwanaście pokoleń Bóg uczynił jednym narodom, zespolił ich Swoją obietnicą, łącznie z Przymierzem Zakonu ustanowionym przez Mojżesza przy Górze Synaj. Gdyby doskonale wypełniliby Boskie Prawo, żyliby wiecznie – nie umieraliby. Więcej nawet, byliby błogosławionymi we wszystkich ich sprawach – w ich zdrowiu, w stadach, trzodach i we wszystkim. Zawsze i wszędzie doznawaliby nad sobą Boskiego błogosławieństwa.

Ale oni tego Przymierza Zakonu nie byli w stanie zachować, ponieważ byli zrodzeni w grzechu, tak samo jak reszta rodzaju ludzkiego. Mimo to Bóg zaproponował, że w miarę ich zabiegów, aby zachowywać Zakon, Izraelici doznają wielu błogosławieństw od Boga. I tak też było. Prawda, Bóg także karał ich za złe czyny i uchybienia, ale zawsze z dobrotliwością i pieczą, nigdy nie odrzucił ich zupełnie. Ich narodowe cierpienia i niewole miały charakter kar,

::R5817 : strona 380::

w celu uczenia ich potrzebnych lekcji.

Tak więc Boska łaska trwała z tym jednym narodem – nie z innymi narodami – od śmierci Jakuba aż do śmierci Jezusa, przez okres trwający 1845 lat. Nawet potem, gdy już zostali odsunięci od Boskiej łaski jako naród, za ich odrzucenie i ukrzyżowanie Jezusa, Bóg jeszcze pozostawił sposobność poszczególnym Izraelitom duchowo usposobionym, że mogli nie tylko nadal pozostać w łasce z Nim, ale mogli dostąpić jeszcze większej łaski, w dniu Pięćdziesiątnicy i na potem, a mianowicie, jako spłodzeni z Ducha Świętego – nie byli już więcej członkami Domu Sług pod Mojżeszem, ale wchodzili do Domu Synów pod Jezusem (Żyd. 3:5,6). Chociaż jako naród zostali odrzuceni, to jednak Bóg dał im wyraźną obietnicę, że przyjdzie czas, gdy łaska Jego zostanie im przywrócona – po ustanowieniu Królestwa Mesjańskiego – Am. 9:11,12; Dz. Ap. 15:13-17.

NOWY NARÓD BOŻY

W międzyczasie świętobliwi Żydzi, „prawdziwi Izraelici”, stali się zarodkiem, początkiem Duchowego Izraela. O tym Duchowym Izraelu, Św. Piotr powiedział: „Wy jesteście rodzajem wybranym, królewskim kapłaństwem, narodem świętym, ludem nabytym, abyście opowiadali cnoty (przymioty) Tego, który was powołał z ciemności ku dziwnej Swojej światłości” – 1 Piotra 3:9.

Widzimy więc, że Kościół jest Boskim Nowym Stworzeniem, i z jego członkami Bóg liczy się w tym Wieku Ewangelii, w celu ich nauki i rozwoju, aby mogli być współdziedzicami z ich Panem Jezusem w Jego wielkim Tysiącletnim Królestwie. W owym tysiącu lat, On i Jego grono świętych, wybranych ze wszystkich narodów pod niebem, będą błogosławić Cielesny Izrael i wszystkie narody świata znajomością i pomocą w celu wybawienia ich z niewoli grzechu i śmierci, przywodząc ich ponownie do wyobrażenia Bożego i do wszystkiego co było stracone w Adamie a odkupione na Kalwarii.

Z powodu tego specjalnego dzieła, jakie wyznaczone jest dla Kościoła, Bóg dozwala ogniste próby dla jego członków – „Przez wiele ucisków musimy wnijść do Królestwa Bożego” (Dz. Ap. 14:22). Stanowiący tę klasę zupełnie poświęconych, bez względu na ograniczenia sekciarskie, wszyscy byli spłodzonymi z Ducha Świętego. Żadni inni nie są uznawani przez Boga. Imiona członków tegoż Kościoła zapisane są w Barankowej księdze żywota – w niebie, a w życiu teraźniejszym mają zademonstrować swoją wierność Bogu. Gdy najpierw określona liczba podejmie ten krok

::R5818 : strona 380::

i gdy już wszyscy zademonstrują swą wierność aż do śmierci, wtedy ten święty naród będzie skompletowany.

Wielkie obietnice Boże należą się duchowemu nasieniu Abrahamowemu. O tej klasie Św. Paweł powiedział: „Jeźliście wy Chrystusowi, tedyście nasieniem Abrahamowym a według obietnicy dziedzicami” (Gal. 3:8,16,29). Obietnica dana była Abrahamowi i mówiła: „Błogosławione będą w nasieniu twojem wszystkie narody ziemi” (1 Moj. 22:18). Potwierdzenie mamy w słowach Św. Pawła, że Chrystus i Jego Kościół są tym duchowym nasieniem, którego misją w słusznym czasie będzie błogosławić całą ludzkość – „wszystkie narody ziemi” – nie tylko tych, co pozostaną żywymi w czasie ustanowienia Królestwa, ale wszystkich, którzy kiedykolwiek żyli. Boskie miłosierdzie, wspomniane w naszym tekście, jest szczególnym względem tegoż Duchowego Izraela – nawet więcej aniżeli do Izraela Cielesnego.

SZEROKOŚĆ BOSKIEGO MIŁOSIERDZIA

Teraz dochodzimy do najwspanialszego zademonstrowania Boskiego miłosierdzia i łaski. Naród żydowski był małym narodem. Kościół, Izrael Duchowy, jest też mały; lecz Boskie łaski i miłosierdzie mają rozszerzyć się na ludzkość całego świata – na wszystkich, za których Chrystus umarł. Czas liczenia się z światem i dania wszystkim sposobność korzystania z Boskich łask i miłosierdzia został już naznaczony przez Ojca. Będzie to w Tysiącleciu – w okresie tysiącletniego panowania Chrystusowego. Chrystus będzie Onym wielkim duchowym Królem ziemi; a członkowie kościoła będą z Nim jako jego współdziedzice i asystenci w rządzeniu, nauczaniu, leczeniu, podnoszeniu, nagradzaniu i karaniu ludzkości w Tysiącleciu. Wszystkie te usługi dla świata będą w tym celu, aby wszyscy, co zechcą, mogli dostąpić Boskich łask i miłosierdzia, które On zamierzył zaraz od początku i które będą udzielone ludzkości przez Mesjańskie Królestwo Chwały.

Przez tysiąc lat Słońce Sprawiedliwości będzie błogosławić świat, opromieniając ziemię blaskiem znajomości Pańskiej. W tymże Tysiącleciu Szatan będzie związany, aby więcej nie zwodził narodów. W tym okresie dzieło błogosławienia i naprawy wszechrzeczy będzie w rozwoju – „czasy” (czyli lata) Restytucji będą przez całe tysiąc lat. Oczy wyrozumienia każdego człowieka będą otworzone, aby zobaczył, poznał i zrozumiał miłość Bożą, Jego czułą litość, mądrość i wszystkie przymioty ześrodkowane i objawione w Panu naszym Jezusie Chrystusie. Boskie miłosierdzie wobec świata będzie działać w celu uwolnienia ludzkości z niewoli grzechu i śmierci, i doprowadzenia wszystkich, co zechcą do zupełnej wolności synów Bożych – do tej, którą cieszył się Adam zanim zgrzeszył – Rzym. 8:19-23.

Tu widzimy taką szerokość miłosierdzia Bożego, jak szerokie jest morze. Widzimy, że Jego łaska, chociaż ograniczona pierwotnie do jednego narodu a później do grona wybranych ze wszystkich narodów, ostatecznie dosięgnie każdą istotę ludzką na całym świecie, darząc wszystkich najzupełniejszymi przywilejami i sposobnościami znajomości, miłości, posłuszeństwa i błogosławieństwa.

====================

— 15 grudnia 1915 r. —