Początki wydawania czasopisma „Strażnica”

STRAŻNICA czyli Zion's Watch Tower and Herald of Christ's Presence stała się wyjątkowym pismem wśród wszystkich publikacji na świecie. Od czasu Apostołów naśladowcy Chrystusa oczekiwali i spodziewali się Jego drugiego przyjścia. Szczególnie podkreślał to w swoich listach Apostoł Paweł, które kierował do kościoła. Jezus dał wyraźne świadectwo o tym, że przyjdzie ponownie, w przesłaniu skierowanym do uczniów podczas ostatniej nocy Jego obecności na ziemi.

Wielu chrześcijan myślało, że Pan pojawi się w ziemskim ciele, które było ukrzyżowane i które nie doznało rozkładu. Jednakże we właściwym czasie dla czujnych obserwatorów stało się jasne, że obecność Pana musi być niewidzialna, ponieważ On jest istotą Boską i Apostoł Paweł wyraźnie stwierdził w odniesieniu do Niego: „Którego nie widział żaden z ludzi ani widzieć może (1 Tym. 6:16) naturalnym wzrokiem.

W 1868 roku Charles Taze Russell, zupełnie poświęcony Bogu człowiek i członek kościoła kongregacjonalnego, był także członkiem Stowarzyszenia Młodzieży Chrześcijańskiej (YMCA). Już w wieku zaledwie 16 lat (może to wielu zdziwić) rozpoczął dokładne badanie Pisma Świętego. Jego wcześniejsza edukacja doprowadziła go praktycznie do niewiary, ponieważ poglądy wyznawane przez kościoły w odniesieniu do wiecznych mąk dla większości z ludzi wydawały się jemu niezgodne z charakterem Boga i Jego cechą miłości.

W 1870 roku stał się członkiem grupy studentów Biblii zorganizowanej wyłącznie w celu starannego i pobożnego badania Pisma Świętego, a do roku 1876 grupa ta urosła do rangi zgromadzenia badaczy Biblii, któremu on wygłaszał kazania. W październiku 1876 roku został wybrany na pastora tego zgromadzenia i pełnił ten urząd wobec badaczy Pisma Świętego aż do swej śmierci w październiku 1916 roku.

W 1876 roku w Rochester, w stanie Nowy Jork, Nelson H. Barbour redagował i wydawał szesnastostronicowy miesięcznik zatytułowany Zwiastun Poranka i pastor Russell w tym samym roku stał się współwydawcą tego czasopisma, poświęcając swój czas na pisanie artykułów i ogłaszanie prawd biblijnych, w miarę jak były mu objawiane.

Analizując Pismo Św., doszedł do wniosku, że Bóg Jehowa ma wielki plan w celu zbawienia i błogosławienia ludzkości oraz że kluczem do tego planu zbawienia jest filozofia ofiary okupowej.

W 1878 roku, gdy pastor nadal był współwydawcą Zwiastuna Poranka, Barbour opublikował w tym czasopiśmie artykuł, w którym błędnie omówił doktrynę okupowej ofiary. W istocie rzeczy, w tym artykule Barbour praktycznie odrzucił okup. Na łamach tego samego pisma pastor Russell przedstawił swoją koncepcję tej najważniejszej doktryny w Boskim planie. Rozbieżność powstająca w tej kwestii między nim i Barbourem zaowocowała narodzinami czasopisma Strażnica Syjonu, którego pierwszy numer pojawił się w lipcu 1879 roku. Po pewnym czasie tytuł zmieniono na Strażnica.

Zgodna ze swą misją i z wielkimi doktrynami prawdy, które obwieszczała, Strażnica od początku nosiła podtytuł Zwiastun Obecności Chrystusa. Było to pierwsze czasopismo, które ogłaszało niewidzialną obecność naszego Pana, przedkładając jasne, biblijne dowody, by wykazać, że od 1874 roku Pan jest obecny. Jest on niewidzialny dla ludzi, jednak wykonuje swą władzę i realizuje wstępne dzieło wśród narodów i ludów tej ziemi w celu przygotowania do inauguracji swego Królestwa sprawiedliwości, które wkrótce będzie udzielać błogosławieństw całemu wzdychającemu stworzeniu.

Na łamach tego czasopisma były umiejętnie rozważane zarysy Boskiego planu, w miarę jak zostały objawione. Badaczom Biblii zostały wyjaśnione tak ważne kwestie, jak ofiara okupowa, doktryna pojednania, ofiara za grzech, wielkie przymierza i inne tematy istotne do rozwoju chrześcijan oraz ich gromadzenia w wielkim żniwie Wieku Ewangelii. Strażnica nigdy nie zamieszczała na swych łamach żadnych ogłoszeń, z wyjątkiem tych, które dotyczyły publikacji Towarzystwa Strażnica, poświęconych wyłącznie celom religijnym. Przez cały czas była ona dostarczana bezpłatnie tym, którzy nie byli w stanie jej nabyć, a koszty wydawnictwa były pokrywane z dobrowolnych datków ofiarowanych na ten cel.

Aż do swojej śmierci pastor Russell był redaktorem Strażnicy, a potem była ona redagowana przez komitet złożony z pięciu badaczy Pisma Świętego ustanowiony zgodnie z warunkami jego testamentu.

Przez te 40 lat opublikowano na łamach Strażnicy ogromną liczbę artykułów, kazań, wykładów, odpowiedzi na pytania itp. Aby nie zaprzepaścić tych publikacji, wśród późniejszych czytelników pojawił się wielki popyt na wcześniejsze numery czasopisma i podjęto decyzję o powtórnym wydaniu całych serii od początku, czyli od lipca 1879 do czerwca 1919 roku, by wydać je w siedmiu tomach*.

{* Uwagi wydawców w przedmowie do Tomu I: „Wierzymy, że wyniknie z tego wielkie błogosławieństwo dla badaczy Słowa Pańskiego i będzie ona służyć jako wspaniała seria książek razem z bereańską Biblią. Zatem wydawcy publikują je powtórnie z modlitwą, aby mogły służyć jako wielkie błogosławieństwo dla ludu Bożego oraz jako trwały pomnik niestrudzonej energii, gorliwości i miłującego oddania pastora Russella.”

* Dla zaoszczędzenia miejsca pominęliśmy niektóre mniej interesujące listy, jak również nieistotne szczegóły, takie jak odnoszące się do wizyt pielgrzymskich, konwencji, ogłoszeń i publikacji, lecz pod innymi względami zapis jest kompletny. Nie pominęliśmy nawet artykułów, które później zostały dostrzeżone w jaśniejszym świetle, lecz w przypisach staraliśmy się wskazać, gdzie można znaleźć późniejsze prezentacje.

Aby móc stosować odnośniki, zachowaliśmy starą numerację stron, wpisując je w nawiasach u góry każdej ze stron.}

Wasi słudzy w Panu,

TOWARZYSTWO STRAŻNICA

Pittsburgh, Pa., 1 lipca 1919.