3 czerwca

Niebiosa opowiadają chwałę Bożą, a dzieło rąk jego rozpostarcie oznajmuje. Dzień dniowi podaje słowo, a noc nocy pokazuje umiejętność. Nie ma języka ani mowy, nie słychać ich głosu. Jednak na wszystką ziemię rozchodzi się melodia ich, a do kończyn okręgu ziemi słowa ich – Ps. 19:2-5

Wspaniały codzienny i conocny widok niebios powinien wzbudzić w nas uwielbienie i adorację; powinien natchnąć nasze serca świętą i pełną czci pobożnością. Niech ta bezgłośna aktywność, doskonałe posłuszeństwo Boskiemu prawu i błogosławiony blask tych niebiańskich zastępów będzie dla nas uzdrawiającą lekcją gorliwej aktywności, bez zamieszania czy ostentacji; lekcją doskonałego posłuszeństwa woli Tego, który wszystko czyni dobrze – który jest zbyt mądry, by błądzić; zbyt dobry, by być nieżyczliwym; niech będzie lekcją oświecania każdego, kto nas widzi, Pańską chwałą, która nas oświeciła. (R1811)