Zmień język 

::R1756 : strona 11::

WAŻNE INFORMACJE DLA CAŁEJ RODZINY

„BRAK ELEGANCJI POŚPIECHU”

Panuje powszechne przekonanie, że pośpiech jest oznaką ważności, wielkiego biznesu i wielkich osiągnięć. Jest to poważny błąd. Osoba o dużym doświadczeniu nigdy nie ufa człowiekowi, który się spieszy, ponieważ w sytuacjach kryzysowych zawodzi. Spokój umysłu i działanie bez pośpiechu są niezbędne do wykonywania każdej pracy. Umysł najlepiej przyswaja wiedzę w stanie spokoju.

Scypion Afrykański stwierdził: „Nigdy nie jestem mniej spokojny niż wtedy, gdy jestem spokojny”. Jest to rzadka mądrość, której wartość znają wszystkie rozumne umysły. Jeśli uznamy to za prawdę, brak elegancji pośpiechu ma swoje uzasadnienie. Jest on marnotrawstwem, sprzecznym z najlepszym działaniem, spowodowanym utratą kontroli nad sobą i sugeruje niezrównoważony, niezdecydowany umysł.

Należy jednak rozróżnić między aktywnością a gorączkowym pośpiechem oraz między powolnością a opanowaniem. Pożądanym stanem jest aktywność połączona z opanowaniem.

—————

TRUDNOŚCI CZYNIĄ PIĘKNYM

Większość muszli ostryg ma perłowe wnętrze, a ponieważ prawdziwe perły są jedynie chorobliwymi naroślami, wszystkie mogą wytwarzać perły o różnej jakości. Powstawanie pereł jest spowodowane wprowadzeniem substancji drażniących, takich jak ziarenka piasku, między płaszcz a muszlę. Podrażnienie powoduje, że zwierzę pokrywa nieprzyjemny obiekt warstwami perły, które zazwyczaj przyczepiają ciało obce do wnętrza muszli. Chińczycy wytwarzają perły sztucznie, umieszczając odpowiednie substancje w opisanym powyżej miejscu. Widzieliśmy muszle, do wnętrza których przyczepiono małe metalowe figurki za pomocą tej perłowej wydzieliny.

Kiedy patrzymy na perłę, patrzymy na czynnik drażniący, który został uszlachetniony. Sama ostryga ma jedynie wartość symboliczną. Jednak wynik reakcji ostrygi na drażniący czynnik – perła – jest czymś „bardzo cennym”. Oprócz wartości pieniężnej ten klejnot ma znaczenie moralne. Sugeruje, że kłopoty mogą czynić coś pięknym, i przypomina nam, że wśród ludzkości niektórzy męczennicy są bardziej zapamiętani ze względu na chwałę, jaka towarzyszyła ich cierpieniom, niż z jakiegokolwiek innego aspektu ich życia. Biografie zawierają moralne perły, które są cenione długo po śmierci tych, których dotyczą, tak samo jak prawdziwe perły są cenione długo po tym, jak ostrygi zostały wyrzucone.

—————

BÓG WYBIERA

Są ludzie, którzy mają silne i godne pochwały pragnienia służenia Panu i którzy żarliwie modlą się o Jego chwałę, ale wydaje się, że On nie zawsze wysłuchuje ich modlitw. Istnieje wiele powodów takiego stanu rzeczy. Czasami ludzie nie nadają się do służby Panu. Nie są oczyszczeni ze swoich grzechów; nie są naczyniami godnymi czci, nadającymi się do użytku Mistrza; dlatego odsuwa ich na bok jako nieodpowiednich do swojej pracy. Czasami ludzie pragną dokonać wielkich rzeczy, ale czują się skrępowani, hamowani, ograniczeni i zniewoleni; czasami są przeznaczeni do jeszcze większych dzieł; w innych przypadkach są odrzucani przez Pana z powodów, które są dobrze znane tylko Jemu.

Mojżesz pragnął wprowadzić Izrael do Kanaanu, ale nie pozwolono mu wejść do ziemi obiecanej. Tak samo Dawid chętnie zbudowałby świątynię w Jerozolimie, ale Pan nie przyjął tej służby z jego rąk. Duch Święty zabronił Pawłowi głosić ewangelię w Azji i chociaż próbował udać się do Bitynii, Duch nie pozwolił mu na to. W podobny sposób możemy mieć pragnienia i aspiracje dotyczące naszej służby, które nigdy nie zostaną zaspokojone. Pan może widzieć, że nie potrafilibyśmy znieść wywyższenia i zaszczytów, których szukamy. On wie znacznie lepiej niż my, co jest dla nas dobre, i dlatego chce, abyśmy byli zadowoleni z Jego opatrzności, nie leniwi, ale pracowici; nie beztroscy, ale czujni; nie obojętni, ale pełni żarliwego, szczerego pragnienia wypełniania woli Bożej; jednak cierpliwi w ograniczeniach i zadowoleni z bycia pomijanymi i zapomnianymi, pamiętając, że „służą również ci, którzy tylko stoją i czekają”, a Pan w swoim własnym, odpowiednio wybranym czasie może poprowadzić nas, abyśmy wypełnili Jego cele łaski.

— 1 stycznia 1895 —