Zmień język 

::R5388 : strona 29::

NAPOMNIENIE ŚW. PAWŁA DLA STARSZYCH

„Uważajcie na samych siebie […], gdyż […] wejdą między was wilki drapieżne, które nie będą oszczędzać stada. Także spośród was samych powstaną ludzie mówiący rzeczy przewrotne, aby pociągnąć za sobą uczniów” – Dz. Ap. 20:28-30 (UBG).

TE słowa były adresowane do Starszych Kościoła w Efezie. Św. Paweł, udając się do Jerozolimy, znalazł się niedaleko Efezu i dał znać Starszym, że na krótko zamierza się tam zatrzymać i chętnie ponownie się z nimi spotka. Gdy się zjawili, odbyli z nim długą naradę. Ten fragment jest częścią jego przesłania do nich. Powiedział im, że już więcej ich nie zobaczy i napomniał, aby na siebie uważali. Każdy powinien bardziej uważać na siebie niż na innych. A dopóki człowiek nie nauczy się panować nad własnym duchem, nie będzie przygotowany, aby przewodzić innym.

Dotyczy to szczególnie wszystkich Starszych. Powinni na siebie uważać. Ze względu na godność, jaką Kościół ich obdarza, grozi im niebezpieczeństwo, że dadzą się ponieść poczuciu własnej ważności – zarozumiałości. Grozi im, że staną się aroganccy. Jednak to przesłanie wzywa, aby uważali na siebie i na Bożą trzodę, nad którą zostali ustanowieni jako przełożeni. Powinni rozumieć, że są przedstawicielami nie tylko Zgromadzenia, lecz także Pana. Ponieważ ten urząd został im powierzony w wyznaczony sposób – w głosowaniu przez podniesienie ręki – powinni nie tylko przyjąć to jako decyzję Kościoła, ale także mieć świadomość, że zostali wybrani przez Ducha Świętego. Mają uznać tę troskę o Kościół za swoją wielką misję, ważną służbę, którą mają pełnić w Pańskim imieniu.

WILKI I ODSTĘPCZE OWCE

Istnieją dwa szczególne powody, dla których Starsi muszą zachować czujność. Pierwszym, podanym przez Apostoła, jest pojawienie się wśród owiec okrutnych wilków, które nie oszczędzą stada. Można stąd wywnioskować, że wilki nigdy nie są częścią stada. Nie ujawnią się jednak jako wilki. Ostrzeżenie Apostoła wskazuje raczej na to, iż pewna grupa ludzi o wilczej naturze

::R5388 : strona 30::

będzie dążyć do przyłączenia się do Kościoła. Nasz Pan ostrzegł: „Strzeżcie się fałszywych proroków, którzy przychodzą do was w owczej skórze, ale wewnątrz są drapieżnymi wilkami” (Mat. 7:15, UBG). Wskazuje to na zamiar oszustwa – zachowują się jak owce, przebywają wśród owiec i przedstawiają się jako owce, noszą owcze przebranie, lecz nigdy nie są prawdziwymi owcami. Wkradają się do stada z czystego egoizmu, a ich wpływ przypomina wpływ obecności wilka wśród owiec. Wilk niepokoi owce – jego zamiarem jest je zabić, wyssać ich krew.

Wydaje się zatem, że istnieje pewna grupa ludzi, którzy bez żadnego zrozumiałego dla nas powodu wypaczają prawdę, wyrządzają krzywdę wiernym, podsycają spory, które wprowadzają zamęt, niszczą ich jako Nowe Stworzenia i pogrążają ich w śmierci. Zapewne tacy ludzie istnieli przez cały Wiek. Wprawdzie nasz werset nie wskazuje, że owce mogłyby kiedykolwiek stać się wilkami, jednak zapewne niektórzy z nas znali osoby, które kiedyś były owcami, lecz po pewnym czasie ujawniły wilcze usposobienie i z zadowoleniem robiły wszystko, aby szkodzić stadu. Pan i Apostoł nakazują zachowanie czujności wobec tych, którzy przychodzą do stada, podając się za owce.

Oprócz zagrożenia ze strony wilków pojawią się również zagrożenia wewnątrz samej wspólnoty. Apostoł wskazuje, jak niezwykle subtelne jest to niebezpieczeństwo. Oprócz tych o wilczej naturze również niektórzy z samego stada zaczną występować w roli nauczycieli i głosząc przewrotne nauki, będą się starali przyciągnąć do siebie uczniów. Spróbują

::R5389 : strona 30::

ich odciągnąć, traktując jak swoją własność. Wydaje się, że przyjmą postawę: To mój zbór, moja owczarnia – nie rozumiejąc, że Kościół jest Owczarnią Pana, a owce są owcami Pana. Jest to przejaw egoizmu, który stanowi zupełne przeciwieństwo Pańskiego Ducha i Pisma Świętego. „Kto się wywyższa, będzie poniżony, a kto się poniża, będzie wywyższony”, to jest zasada Boskiego Porządku. Jeśli ktoś pragnie być prawdziwym Starszym, prawdziwym sługą Pana, powinien o tym pamiętać i unikać wszystkiego, co jest przejawem egoizmu. W przeciwnym razie może być pewien, że takim postępowaniem wyrządzi krzywdę nie tylko sobie, lecz także innym.

ODPOWIEDZIALNOŚĆ PROPORCJONALNA DO ZDOLNOŚCI

Owce są bardzo płochliwymi zwierzętami i potrzebują kogoś, kto je poprowadzi. Gdy nie ma pasterza, potrzebują kogoś ze swojego stada, kto stanie się dla nich swego rodzaju przywódcą. W stadach są mądre owce – barany, przywódcy – za którymi inne owce uczą się podążać, gdy nie ma pasterza. Te stare barany ze stada mogą reprezentować Starszych w Kościele Chrystusowym. Rogi barana stanowią środek obrony, dzięki któremu w razie ataku może on odeprzeć przeciwników, a owce będą mogły się za nim schronić.

Pismo Święte wspomina jednak o niebezpieczeństwie związanym z niektórymi baranami ze stada – z pewnymi przywódcami Pańskiego ludu (Ezech. 34:17-23). Te barany weszły do strumienia i zmąciły go, zanieczyszczając wodę. Wspomniane są również kozły; jest to ilustracja usposobienia niektórych Starszych Kościoła Chrystusowego i nie powinniśmy tego przeoczyć. Mówi się, że hodowcy owiec czasami wykorzystują kozły jako przywódców stada, ponieważ kozły są waleczniejsze niż owce, dzięki temu dodają owcom odwagi itp. Nie wiemy, ilu członków Pańskiego Stada jest prowadzonych przez kozła. Jednak, ilekroć ktoś wykazuje cechy charakterystyczne dla kozła, Zbór powinien bezwzględnie unikać wyznaczania go na przywódcę.

Prawdziwi przywódcy to ci, którzy wykazują się odpowiednim usposobieniem. Kościół w dużej mierze jest zdany na łaskę przywódców. Stąd też na nich spoczywa większa odpowiedzialność. Dlatego Apostoł mówi: Niech niewielu z was zostaje nauczycielami, bracia moi, gdyż wiecie, że my, którzy nauczamy, będziemy sądzeni z większą surowością (parafraza Jak. 3:1, R.V.). Im większe są jego zdolności, tym większa odpowiedzialność. Wydaje się zatem, że wszyscy, przyjmujący urząd Starszych, w pewnym stopniu reprezentują Pana, który jest wielkim Pasterzem Stada.

====================

— 15 stycznia 1914 r. —