Zmień język 

::R5446 : strona 126::

PODOBIEŃSTWO DO CHRYSTUSA DOWODEM SYNOSTWA

„Kto mówi, że w Nim trwa, powinien sam postępować tak, jak On postępował” – 1 Jana 2:6 (UBG).

TRWANIE w Chrystusie oznacza, że najpierw trzeba do Niego przyjść. To przywołuje myśl o przynależności, o Ciele. W całym Piśmie Świętym Kościół jest przedstawiony jako Ciało, którego Głową jest Jezus. „Bóg […] Jego ustanowił […] Głową Kościoła, który jest Jego Ciałem”. W Wieku Ewangelii do niektórych ludzi zostało skierowane zaproszenie, aby się stali członkami Ciała Chrystusa. Są tylko jedne drzwi, przez które mogą wejść do Ciała. Są to drzwi poświęcenia, chrztu w śmierć Chrystusa. Jesteśmy przyjęci jedynie wówczas, gdy się wyrzekniemy własnej woli i przyjmiemy wolę Boga. Zobowiązujemy się chodzić śladami Jezusa, stać się Jego naśladowcami, Jego uczniami. Jesteśmy z Nim pogrzebani i powstaliśmy, aby chodzić w nowości życia – Rzym. 6:4.

Nie wystarczy jednak, że podejmujemy te kroki, nie wystarczy, że otrzymaliśmy Ducha Świętego i zostaliśmy przyjęci przez Ojca. Musimy mieć pewność, że trwamy w Chrystusie. Zadajmy sobie pytanie: Czy doświadczamy tego, co inni, którzy trwają w jedności z Jezusem? Jednym z dowodów, dających pewność, że w Nim trwamy, jest świadomość, że wciąż Go kochamy. Innym jest przekonanie, że pozostajemy w harmonii ze Słowem Bożym. Innym – że nie mamy innej woli niż wola Pana. Jeszcze innym jest Jego pokój w naszych sercach i życiu jako główny, decydujący wpływ.

SAMO WYZNANIE WIARY NIE WYSTARCZY

Wielu twierdzi, że są członkami Ciała Chrystusa, lecz nie dają dowodów na to, że tak jest. Nasz werset mówi, że każdy, kto wyznaje, że jest w Chrystusie, powinien postępować tak, jak nasz Mistrz. A jak postępował Mistrz? Każdego dnia żył zgodnie z wolą Niebiańskiego Ojca. Był zupełnie poddany woli Ojca, a to oznaczało poświęcenie aż do śmierci – okrutnej śmierci na krzyżu.

Każdy, kto ma ducha naszego Pana i jest kierowany tą samą wolą, należy do Ciała Chrystusa i będzie się starał tak postępować, aby we wszystkim, wypełniać wolę Bożą. Oznacza to życie w świętości, zupełnym oddaniu Bogu i sprzeciwie wobec grzechu. Każdy, kto jest poświęcony Bogu, sprzeciwia się wszelkiemu grzechowi, ponieważ między Bogiem a grzechem nie ma zgody. Bóg stoi na straży swojej sprawiedliwości, a grzech jest jej znieważeniem (1 Jana 3:4). Każdy, kto postępuje tak, jak Jezus, jest w zgodzie ze Słowem Boga i Jego wolą. Nie powinniśmy ufać naszym wrażeniom, naszym wyobrażeniom o tym, co słuszne i pożyteczne, jak to robi wielu, lecz to Słowo Pana ma w nas trwać i kierować naszym życiem. Jezus powiedział: „Zstąpiłem bowiem z nieba nie po to, żeby czynić swoją wolę, ale wolę tego, który mię posłał” – „wszystko, co zostało napisane w Księdze”. I tak ma być z nami. Musimy w Nim trwać, chodzić

::R5447 : strona 126::

z Nim i być gotowi zrobić „wszystko, co zostało zapisane w Księdze” – nie tylko zmuszając się do tego, mówiąc: Podejmę się tego zadania, lecz mówiąc: „pragnę czynić twoją wolę, mój Boże, a twoje prawo jest w moim wnętrzu” – Ps. 40:8,9.

DOWODY SYNOSTWA

Wszyscy, którzy przyjęli Chrystusa, twierdzą, zgodnie z powszechnym przekonaniem, że są synami Boga, że Chrystus jest ich Starszym Bratem i że należą do tej wielkiej rodziny, którą Bóg wybiera spośród synów ludzkich. Uważają się za współdziedziców z Chrystusem w Jego przyszłym wspaniałym Królestwie. Jednak nie wszyscy, którzy twierdzą, że są synami Bożymi, są nimi. Wielu z nich tak twierdzi. Według statystyk jest czterysta milionów wyznających chrześcijaństwo, lecz nie sądzimy, aby wielu z tych czterystu milionów było synami Bożymi. Apostoł Paweł zauważa, że skoro nie możemy czytać serc, musimy brać pod uwagę deklaracje i postępowanie. Jednak to, co mówią usta, nie może być uznane za ostateczny dowód. Wiemy, że ci, którzy są synami Boga, będą prowadzeni Jego Duchem. „Bo synami Boga są ci, których prowadzi Duch Boży”.

Lecz czym jest Duch Boży? Przede wszystkim jest to duch Prawdy, duch świętości, duch sprawiedliwości, duch miłości. I wszyscy, którzy są dziećmi Bożymi spłodzonymi z Ducha, będą dawali dowody, że pozostają w harmonii z tym Duchem Bożym.

::R5447 : strona 127::

Jeśli zatem postępują niesprawiedliwie, nie podejmując żadnych wysiłków, aby powstrzymać w sobie skłonności do grzechu, jeśli wolą błąd od Prawdy, ich owoce ich potępiają, ponieważ Bóg stoi po stronie Prawdy, a Jego charakter został objawiony w naszym Panu Jezusie.

Zatem każdy, kto ma Ducha Bożego, jest gotów się poświęcić w służbie dla Prawdy. Kocha Prawdę i to się objawi duchem miłości i gorliwości. Szatan jest uosobieniem grzechu, zazdrości, nienawiści, złośliwości, niezgody. Sprawiedliwość, miłość, radość i pokój są owocami Ducha Świętego. Jeśli obserwujemy u kogoś symptomy działań Diabła, mamy powód, aby wątpić, czy ten ktoś jest dzieckiem Bożym. Duch zazdrości, duch nienawiści, duch złości, duch sprzeciwu wobec Prawdy, duch niesprawiedliwości – mają zostać odrzucone i przezwyciężone przez wszystkich, którzy chcą się stać synami Boga.

Jednak pomimo najlepszych starań, możemy nadal odczuwać w swoim ciele skłonności do grzechu, które są dla nas źródłem wielu zmartwień. Możemy jednak czerpać otuchę z zapewnień Pisma Świętego, że Pan patrzy na serce. Podobnie powinniśmy patrzeć na innych, oceniając ich według ich wysiłków i intencji. Wszędzie, gdzie jest Duch Boży, tam jest duch miłości. I ten duch obudzi pragnienie naprawienia krzywdy, jeśli ktoś zachował się niewłaściwie lub popełnił błąd. Takie postępowanie pokaże, że nie był to jego duch ani jego wola, lecz że na chwilę został usidlony. Jednak ten, kto stale postępuje zgodnie ze swoimi naturalnymi skłonnościami i nie daje dowodów, że idzie we właściwym kierunku i służy Prawdzie, ma powód, aby wątpić, czy jest dzieckiem Bożym.

W JAKI SPOSÓB MOŻEMY CHODZIĆ TAK, JAK ON CHODZIŁ

Apostoł wydaje się mieć na myśli, że ci, którzy wyznają, iż są naśladowcami Pana, którzy wyznają, że są chrześcijanami, powinni dbać o to, aby ich postępowanie było zgodne z ich wyznaniem. Słowo uczeń oznacza tego, kto naśladuje – tak jak uczeń naśladuje swojego nauczyciela. Uznajemy Chrystusa za naszego Odkupiciela, a także za nasz Wzór, naszego Nauczyciela prowadzącego nas do wspaniałego dziedzictwa, do którego Ojciec nas zaprosił, abyśmy mieli udział z naszym Zbawicielem. Jeśli zatem mówimy, że w Nim jesteśmy, takie wyznanie powinno znaleźć potwierdzenie w naszym życiu. Powinniśmy chodzić tak, jak On chodził.

Jednak nie jesteśmy doskonali – zatem jak to osiągnąć? Oto odpowiedź: „nie jesteście w ciele, ale w Duchu”. Bóg nie patrzy na nasze niedoskonałe ciało. Jako Nowe Stworzenia nie jesteśmy istotami cielesnymi, lecz duchowymi. W naszym wersecie Apostoł mówi o drodze, którą szedł Mistrz po swoim poświęceniu. Szedł nią przez trzy i pół roku. Była to droga nie według ciała, lecz według Ducha. Tak jest z nami. Chodzimy nie według ciała, lecz według Nowego Stworzenia. Uważamy się za umarłych dla ciała i Pan tak nas traktuje. Jeśli zatem umarliśmy dla ciała, nie powinniśmy postępować zgodnie z jego pragnieniami.

W całym naszym zachowaniu powinniśmy postępować tak, jak nasz Pan – kochać wszystko, co dobre, unikać wszystkiego, co złe. Mamy jak najwierniej chodzić śladami naszego Pana i Pierwowzoru. W naszym niedoskonałym ciele nie dorównamy Jezusowi w doskonałości. On był doskonały zarówno w ciele, jak i w duchu. Mamy jednak chodzić tak, jak On chodził – tą samą ścieżką, w tym samym kierunku, do tego samego, pełnego chwały celu, do którego i On zmierzał. Czyniąc tak i zachowując wierność każdego dnia, dzięki Jego łasce osiągniemy tę samą, niezwykle cenną nagrodę.

====================

— 15 kwietnia 1914 r.–