Zmień język 

::R5579 : strona 349::

BIBLIJNE DOWODY SPŁODZENIA Z DUCHA

„Postanowiwszy spłodził nas Słowem Prawdy […]” – Jak. 1:18 (Textus Receptus Oblubienicy).

PISMO ŚWIĘTE oświadcza, że nasz Pan opuścił chwałę, jaką miał u Ojca przed stworzeniem świata i przyszedł na ziemię jako człowiek, aby „przez cierpienie i śmierć” ofiarować się jako „okup za wszystkich”. Wiemy również, że gdy Jezus ukończył trzydzieści lat, przyszedł nad Jordan i oddał się w ofierze Bogu. Gdy po chrzcie wyszedł z wody, zstąpił na Niego Duch Święty i „otworzyły mu się niebiosa”, po czym Duch (nowo otrzymany Duch spłodzenia) poprowadził Go na pustynię, gdzie przez czterdzieści dni miał społeczność z Ojcem, zgłębiał typy i proroctwa Pisma Świętego, i został poddany próbie przez Przeciwnika. Odtąd mógł wyraźnie dostrzec drogę, którą Ojciec Mu wyznaczył, co także jest ukazane w tych typach i proroctwach.

Zapraszając swoich uczniów do pójścia za Nim, nasz Pan uświadomił im, że aby mogli to uczynić, muszą zostać ochrzczeni w Jego śmierć, a chcąc z Nim żyć i królować, muszą pić z Jego kielicha cierpienia. Całe Pismo Święte wskazuje, że Kościół będą stanowić ci, którzy staną się członkami Ciała Chrystusa, Ciała, którego On jest Głową, ci, którzy uznają Go za swojego Przewodnika, Wodza swojego zbawienia, naśladują Go, „żyjąc na tym świecie tak jak on”, a Jego doświadczenia staną się ich doświadczeniami. Ogłaszają, że On pragnie „doprowadzić wielu synów” – swoich braci – do Boga, do chwały.

Kroki, które mamy podjąć, są zatem dokładnie takie, jak te, które podjął Ten, za którym mamy podążać. Jest naszym doskonałym Wzorem. Dzięki wierze, pod Boskim przewodnictwem możemy zrozumieć odkupienie, dokonane dla nas przez Jezusa,

::R5580 : strona 349::

a także naszą szansę, aby stać się Jego uczniami, ochrzczonymi w Jego śmierć. Nie pragnęlibyśmy chrztu w śmierć, gdyby nie to, że staje się on bramą do życia, drogą, przygotowaną przez Boga, na którą Jego Syn wszedł jako pierwszy.

LUDZKA I DUCHOWA NATURA JEZUSA UKAZANA W TYPACH

W typie Dnia Pojednania ludzką naturę naszego Pana reprezentował cielec, złożony w ofierze. Arcykapłan ubrany w białe lniane szaty ofiarne przedstawiał Jego Nowe Stworzenie, spłodzone z Ducha po przyjęciu Jego ludzkiej ofiary i rozpoczęciu rzeczywistego zużywania się Jego ludzkiego ciała. Arcykapłan ubrany w „szaty na cześć i dla ozdoby” przedstawiał Go po Jego zmartwychwstaniu w Boskiej naturze, po narodzeniu z Ducha i wywyższeniu Go przez Ojca do chwały, czci i nieśmiertelności w nagrodę za Jego wierność – Jana 3:3-8.

Zatem gdy oddajemy się Bogu w poświęceniu, a nasza ofiara zostaje przez Niego przyjęta, umieramy jako ludzie, lecz jednocześnie jesteśmy spłodzeni do nowej natury, nowego życia. To nowe życie, spłodzone z wysokości, rozwija się dzięki przyswajaniu duchowego pokarmu, aż w odpowiednim czasie narodzi się w pełni rozwinięta duchowa istota, podobna do naszego Pana (1 Jana 3:2; Rzym. 8:29). Ten proces i jego wynik są przedstawione w Piśmie Świętym, które oświadcza, że nasz Pan stał się „pierwszym narodzonym z umarłych”. Użyte tutaj słowo narodzony [gennao w języku greckim] można przetłumaczyć także jako spłodzony. Ma ono związek z całym procesem wydania na świat. Jest to stopniowy proces: najpierw następuje spłodzenie, potem okres ciąży i na koniec poród.

Chrzest naszego Pana do nowego życia miał miejsce w chwili, gdy podczas chrztu poświęcił się aż do śmierci. Nowe Stworzenie, które zostało wówczas spłodzone, rozwijało się przez następne trzy i pół roku. Ten okres, jak już wspomniano, jest pokazany w typie arcykapłana. Podczas chrztu Jezus został jako Syn Boży spłodzony do najwyższej natury – Boskiej. Jan Chrzciciel wydał o Nim świadectwo, słowami: „Widziałem Ducha zstępującego z nieba jak gołębica i spoczął na Nim”. Pismo Święte mówi, że jedynie spłodzeni z Ducha mogą widzieć rzeczy duchowe – 1 Kor. 2:9-16.

GŁĘBOKIE PRAWDY NIEWIDOCZNE PRZY POWIERZCHOWNYM BADANIU

Możemy zapytać: Dlaczego tak ważne wydarzenie, jakim jest Pańskie spłodzenie z Ducha, nie jest szeroko opisane, lecz musi zostać udowodnione poprzez wyciąganie wniosków? Odpowiadamy: Dla tych, którzy mają duchowe usposobienie, istnieje naprawdę mocny dowód, jednak inni mogą go pominąć i w ogóle nie uznać. To samo dotyczy innych ważnych Biblijnych doktryn. W jednym z wersetów Pisma Świętego jest napisane, że dzięki niezwykle wielkim i cennym obietnicom możemy stać się uczestnikami Boskiej natury. Inne wersety wskazują, że naśladowcy Chrystusa będą dzielić z Nim chwałę, cześć i nieśmiertelność. Wszystkie wersety wyrażają to samo, chociaż tylko jeden tekst (2 Piotra 1:4) mówi o tym wprost.

W odniesieniu do zmartwychwstania naszego Pana napisano, że „został zabity w ciele, a ożywiony w Duchu” (1 Piotra 3:18 – Diaglott). Pismo Święte nie mówi, że został wskrzeszony jako Duch, lecz takie jest oczywiste znaczenie tego fragmentu i wiemy, że tak właśnie było: „A Pan jest Duchem” (2 Kor. 3:17, BW). W liście do Kol. 1:18 (Popowski) czytamy o naszym Panu, że jest „[…] Głową Ciała Kościoła. On jest początkiem [Nowego Stworzenia], pierwszym narodzonym z umarłych […]”. Nasz Pan narodził się z martwych jako duchowa Istota, zatem wcześniej musiał zostać spłodzony z Ducha, ponieważ narodzenie zawsze jest poprzedzone spłodzeniem.

Mówiąc o zmartwychwstaniu Kościoła, które nazwane jest też Chrystusowym zmartwychwstaniem (Filip. 3:10), Apostoł Paweł pisze: „Sieje się ciało cielesne, bywa wzbudzone ciało duchowe”. A zatem tych cennych prawd musimy szukać „trochę tu, trochę tam”. Wydaje się, że właśnie w ten sposób Pan przygotował Biblię – dając tu i tam, po trosze tych klejnotów Prawdy. Ci, którzy są powierzchowni w swoich poszukiwaniach, przeoczą najważniejsze cechy Prawdy, aby później odkryć, że mają jedynie niewielką jej część.

OBECNIE ŚWIECI JAŚNIEJSZE ŚWIATŁO

Badając Pismo Święte, uczymy się odpowiednio je analizować i łączyć różne jego fragmenty. Obecnie, gdy światło Nowej Dyspensacji oświetla Słowo, czyniąc je dla nas bardziej zrozumiałym, dostrzegamy cudowną całość – wielki Plan, którego wcześniej nie zauważyliśmy i nie potrafiliśmy rozpoznać. Ci, którzy nie należą do właściwej klasy, nie będą w stanie dostrzec Prawdy w pełni jej cudownej jasności, pięknie i harmonii. Jeśli jako dzieci Boga mamy odpowiedniego ducha, będziemy chcieli wiedzieć, co On przygotował dla swojego ludu.

Jest to szansa, aby Duch Prawdy działał w naszych sercach i umysłach. Pragnienie badania Biblii powoduje, że się wspólnie zbieramy. Ludzie w świecie powiedzieliby: Zagrajmy w bilard, szachy lub kręgle. Będą nas zanudzać: Przeczytaliście tę Biblię już kilka razy. Odpowiadamy, że tak i to nam przyniosło wielkie błogosławieństwo.

Jeśli zatem pragniemy poznać Pański Plan i Jego wolę wobec nas, On nam ją coraz bardziej objawia i tak stopniowo gromadzimy Prawdę, która niezwykle rozwesela nasze serce, objawia cudowność dnia, w którym żyjemy, zapewnia spokój i ufność, podczas gdy serca innych omdlewają ze strachu.

====================

— 15 listopada 1914 r. —