3 października

Pokój wielki dajesz tym, którzy miłują zakon twój; na niczym się nie potkną – Ps. 119:165

Nasze prośby w coraz większej mierze powinny być prośbami o łaskę, mądrość, owoce Ducha i sposobności służenia Panu oraz braciom, a także o coraz większy wzrost w podobieństwie do drogiego Syna Bożego. Kto może wątpić, że w takich warunkach obiecany „pokój Boży, który przewyższa wszelki rozum”, będzie „strzegł” takie „serce” i jego „myśli”? Ten pokój rozproszy jeden z wielkich rodzajów zła, jaki dotyka serc wielu. Samolubstwo i ambicja nie znajdą miejsca w tak napełnionym sercu. Pokój Boży może mieszkać w naszym sercu i rządzić nim tak, by zachować je od trosk i zamieszania panującego na świecie, nawet wtedy, gdy jesteśmy otoczeni niekorzystnymi warunkami – nawet wtedy, gdy sam przeciwnik nęka nas za pośrednictwem swych zwiedzionych narzędzi. (R3304)