5 września

Zazdrość jest okrutna jak grób; węgle jej jak węgle ogniste i jak płomień gwałtowny – PnP 8:6

Zazdrość jest jednym z wielkich wrogów grożących każdemu chrześcijaninowi. Jako nieprzyjaciel Boga, człowieka i każdej dobrej zasady, ten wróg powinien być zabity natychmiast po dostrzeżeniu go. W takim stopniu, w jakim obecność zazdrości choćby na chwilę pokalała serce, powinno się je oczyścić przez przywołanie ducha świętości i miłości. Zazdrość nie tylko jest okrutnym potworem sama w sobie: jej jadowite kły prawie zawsze zadają ból i udrękę drugim, jak również powodują nieszczęścia i ostateczne niszczą tych, którzy ją pielęgnują. Zazdrość jest grzechem i złem w myśli, mogącym szybko doprowadzić do grzechu i zła w czynie. Całkowite oczyszczenie z zazdrości raz zatrutego umysłu jest bardzo trudne, gdyż wszystkiemu, czego dotyczy, szybko nadaje ona swoją własną barwę i znamię. (R3231)

Jeżeli zauważyłeś błąd w pisowni, powiadom nas poprzez zaznaczenie tego fragmentu tekstu i przyciśnięcie Ctrl+Enter.