Zmień język 

::R5342 : strona 328::

Znaczenie jedzenia ciała naszego Pana i picia Jego krwi

„Jeśli nie będziecie jedli ciała Syna człowieczego, i pili krwi jego, nie macie żywota w sobie” – Jana 6:53

W tym rozdziale Pan zwraca się do Żydów, którzy nie uwierzyli w Niego, lecz szemrali, ponieważ powiedział im, że jest prawdziwym Chlebem z Nieba. Jego słowa: „jedzcie Ciało i pijcie Krew” miały głębokie duchowe znaczenie, które mogli pojąć jedynie prawdziwi Izraelici. I tak jest również dzisiaj. Świat, gdy w następnym Wieku zajmie się nim Jezus, będzie miał rzeczywiście okazję spożywać Jego ciało – przyswajać zasługi Jego ofiary; ale nie będzie miał okazji uczestniczyć w Jego Kielichu – pić Jego krew. Symbolicznie Kielich oznacza ofiarowane życie. Świat nie będzie miał udziału w cierpieniach Chrystusa, reprezentowanych przez Kielich.

Słowa naszego Pana obejmują przyjęcie propozycji Wieku Ewangelii. Można w wyniku tego osiągnąć życie i to bardziej obficie, niż człowiek kiedykolwiek posiadał, lub może mieć. Możecie odziedziczyć życie – „życie samo w sobie”.

DWA ZBAWIENIA ZOBRAZOWANE

Uważamy, że w Piśmie Świętym podkreślona jest różnica między chlebem, który symbolizuje Ciało Pańskie, a winem, które symbolizuje Jego Krew. Kościół, aby zostać przyjęty przez Pana jako członkowie Jego uwielbionego Ciała, musi mieć udział w obu tych elementach poprzez ich spożywanie. Jak wyjaśnia apostoł, chleb nie tylko symbolizuje dla nas naszego Pana jako Chleb Życia, który jest nam niezbędny, ale także symbolizuje nas jako Jego członków, którzy mają być łamani tak, jak został złamany nasz Pan; a wino symbolizuje nie tylko krew naszego Pana, ale także krew Kościoła — że mamy udział w Jego ofiarnych cierpieniach. — 1 Kor. 10:16, 17.

Przywilej uczestniczenia w Pańskim Kielichu nie jest dla świata. Świat nie będzie uczestniczyć w cierpieniach i w chwale, bo one się skończą, kiedy Kościół zostanie uwielbiony. Pan powiedział: „Pijcie z niego wszyscy” – wypijcie wszystko. Przeto widzimy, że nie będzie żadnego już picia dla świata. I ci, którzy są z klasy Kościoła dopełniają ostatków tego, co pozostało z ucisków Chrystusowych – Kol. 1:24.

„Ciało Syna Człowieczego” reprezentuje Restytucję ludzkich przywilejów, to jest środki do jej osiągnięcia i

::R5342 : strona 329::

przywrócenia człowiekowi życia, które on utracił – życie utracone w Adamie – życie ludzkie, ziemskie życie. To będzie dar Boży przez Chrystusa. Lecz dostarczenie tego Chleba nie będzie wystarczające. Świat będzie potrzebował jeść z tego chleba, by otrzymać pomoc od Pana, która dana im będzie przez Jego Królestwo. Jezus powiedział (Jana 6:51): „Jam ci jest chleb on żywy, którym z nieba zstąpił: jeśliby kto jadł z tego chleba, żyć będzie na wieki”.

Z jednego punktu widzenia, można powiedzieć, że świat nie umarł. Oni utracili swoje prawa do życia, lecz Bóg uczynił takie zarządzenie przez Jezusa, że prawo to zostanie im przywrócone. Było utracone w Adamie, lecz zostanie przywrócone przez Chrystusa, wtórego Adama. Podczas sześciu tysięcy lat, świat znajduje się w stanie przymierania z głodu i w upadku. Lecz Bóg zamierzył ten Chleb dla nich na Wiek Tysiąclecia.

Nigdzie w Piśmie Świętym nie jest symbolicznie pokazane, że świat będzie miał udział w krwi, a tym samym w cierpieniach Chrystusa. Tylko nieliczni są przedstawieni jako spożywający krew. Pokazuje to Księga Kapłańska, rozdział 16. Krew, którą po raz drugi kropiono Ubłagalnię, jest przeznaczona dla całego ludu, zaspokajając w ten sposób sprawiedliwość. Symbolizowało to uwolnienie całej ludzkości spod wyroku śmierci, dając wszystkim możliwość spożywania Chleba i uniknięcia śmierci.

Z innego obrazu dowiadujemy się, że użycie krwi reprezentuje ludzkie przyjęcie Boskiego zarządzenia. W zapieczętowaniu Przymierza Zakonu (Prawa Mojżeszowego – przyp. tłum.), które były typem Nowego Przymierza, Mojżesz najpierw pokropił księgi Prawa, co reprezentowało zaspokojenie Sprawiedliwości. Potem tą samą krwią pokropił wszystek lud (Żyd. 9:19; 2 Moj. 24:8). Pokropienie ksiąg Prawa wymagało tylko kilka sekund, ale pokropienie ludu zajęło dłuższy czas.

Na początku Tysiąclecia – gdy tylko Kościół połączy się ze swoją Głową po drugiej stronie zasłony – pokropienie krwią zaspokoi wymogi Sprawiedliwości wobec świata. Następnie Chrystus, jako Pośrednik, przystąpi do wykonywania dzieła dla wszystkich, którzy je przyjmą. To dzieło jest symbolicznie przedstawione jako pokropienie ludzi krwią. Innymi słowy, każdy członek ludzkości będzie miał przywilej zawarcia przymierza z Bogiem poprzez Pośrednika, poprzez przyjęcie warunków, które On przedstawi podczas Tysiąclecia.

NAJBARDZIEJ ZNANY WARTOŚCIOWY POKARM I NAPÓJ

Jeśli spełnią wymagania podczas panowania Mesjasza, to pod koniec tego okresu osiągną doskonałość; On zaś przedstawi ich Ojcu, a wszyscy, którzy wówczas wiernie przejdą tę próbę, zostaną przyjęci do pełnej społeczności przymierza z Nim.

W kontekście naszego tekstu czytamy (Jana 6:54): „Kto je ciało moje a pije krew moją, ma żywot wieczny, a ja go wzbudzę w on ostateczny dzień”. Stwierdzenia naszego

::R5343 : strona 329::

Pana w wielu wypadkach są tak szerokie, ze obejmują nie tylko Maluczkie Stadko, ale i Wielką Kompanię i w tym jest pokazana wielka mądrość Boża. W powyższym wierszu Pan nie mówi: „Ma żywot wieczny” w nim; bo ci, którzy teraz uczynią Przymierze przy ofierze i stają się uczestnikami Kielicha, jak również Chleba, niektórzy z nich mogą nie osiągnąć dziedzictwa żywota – nieśmiertelności – lecz przejdą przez wielki ucisk i osiągną życie na niższym duchowym poziomie. Ci nie otrzymują dziedzictwa żywota, chociaż ono będzie wiecznym życiem. Ci, którzy osiągną nieśmiertelność będą mieli wieczne życie na najwyższym poziomie. Zaś ci z Wielkiej Kompanii, otrzymają wieczne życie, ale nie nieśmiertelność – nie życie samo w sobie.

Rozumiemy, że kiedy nasz Pan powiedział: „Albowiem ciało moje prawdziwie jest pokarm, a krew moja prawdziwie jest napój” (Jana 6:55), miał na myśli, iż to oznacza najbardziej wartościowy pokarm i napój. Żaden inny chleb nie ma takiej wartości i żaden inny napój nie może być tak kosztowny, jak ten, Żaden inny chleb nie ma takiej wartości, a żaden inny napój nie może być tak cenny jak ten, w którym uczestnicząc, można osiągnąć chwałę, cześć i nieśmiertelność – boską naturę, życie samo w sobie.

ANTYTYPICZNE PADANIE MANNY

Chlebem z Nieba było Pańskie ciało, które On złożył za żywot świata. Jezus wyjaśniając, powiada, że to było typicznie przedstawione przez mannę, która padała na pustyni. „ojcowie wasi jedli mannę, a pomarli; kto je ten chleb, żyć będzie na wieki”. On także powiedział (Jana 12:24): „jeśliby ziarno pszeniczne wpadłszy do ziemi, nie obumarło, ono samo zostaje; lecz jeśliby obumarło, wielki pożytek przynosi”. I On wpadł do ziemi i umarł. A my stajemy się uczestnikami z Nim w Jego śmierci. My uczestniczymy w Jego cierpieniach i śmierci, w których świat nigdy nie będzie miał działu. Oni uczestniczą w Jego wyniku.

Cała praca Wieku Ewangelii, przygotowuje gotowy pokarm dla świata i, krew, którą będą pokropieni. Lecz Poselstwo naszego Pana w naszym tekście, nie było zamierzone dla świata, jak On sam mówi: „Wam dano wiedzieć tajemnicę królestwa niebiańskiego”.

Tylko pewna szczególna klasa mogła wiedzieć cokolwiek o Tajemnicy Bożej przez te dziewiętnaście wieków – dwa tysiąclecia. Sprawy te były ukryte przed ogółem świata. Teraz jednak wierzymy, że nadszedł czas, by zostały one objawione światu, uświadamiając mu błogosławieństwa, którymi Bóg wkrótce go obdarzy. Pismo Święte mówi nam, że Tajemnica zostanie objawiona podczas trąbienia siódmej trąby – która właśnie teraz trąbi. Ujawnienie tych prawd wydaje się zatem być deszczem manny.

====================

— 1 listopada 1913 r. —